Działająca w oparciu o wiele międzynarodowych klasyfikacji i dyrektyw Unii Europejskiej, PKWiU wielokrotnie była nowelizowana i uaktualniana, dzięki czemu obecnie dostosowana jest do wszelkich obowiązujących standardów.

Polska klasyfikacja wyrobów i usług wprowadzona została w marcu 1997 roku i obowiązuje od 1 lipca 1997. Dotyczy ona w szczególności przepisów podatkowych i obliczania lub warunków zwolnienia z podatku VAT. Pierwsze nowelizacje klasyfikacji miały miejsce już w roku 1999 i 2001 i wprowadzały kilka zmian w zakresie uproszczenia i likwidacji niektórych, szczególnie bardzo rozbudowanych działów.

Kolejna poprawka do PKWiU ukazała się w kwietniu 2004 roku i wprowadziła jeszcze większe uproszczenia w ewidencjonowaniu usług oraz wyrobów. Od pierwszego stycznia 2009 obowiązuje natomiast tak zwana klasyfikacja 2008, która zastąpiła wszystkie dotychczasowe nowelizacje. Nowa PKWiU obejmuje prowadzenie klasyfikacji w ewidencji, rachunkowości, statystyce i wszelkiej dokumentacji. Warto także wiedzieć, iż stosuje się ją również w informacyjnych systemach administracji publicznej.

Aktualnie, na mocy rozporządzeń z 2011 obowiązuje PKWiU 2008. Klasyfikacja ta ma zastosowanie zarówno w ewidencjonowaniu dokumentów i rachunków, jak również dotyczy też spraw podatkowych, między innymi ustalania kwoty podatku od poszczególnych towarów i usług, naliczania podatków dochodowych oraz poboru niezbędnych akcyz. Znając więc aktualne rozporządzenia i przepisy z powodzeniem można nie tylko sprawnie zewidencjonować wszelkie dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, ale również wyeliminować pomyłki w ustalaniu kwoty podatku.

Zawarte w obowiązujących nowelizacjach zasady metodyczne PKWiU oraz uproszczony system ich klasyfikowania z pewnością przyczynią się do łatwiejszego i sprawniejszego ewidencjonowania dokumentacji i rachunkowości firmy. Należy również zdawać sobie sprawę, iż Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług działa w oparciu o klasyfikacje unijne i międzynarodowe. Warto zatem wiedzieć, jak prawidłowo ewidencjonować towary lub usługi eksportowane i importowane z innych krajów UE.